Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Στοχασμοί

Στοχάζεται η Σελήνη
Με ένα ομοιόμορφο παράπονο
Οι σκέψεις της κοχλάζουν
Σε μια χύτρα από ευχές-κατάρες
Αναρριχώμενα θεριά

Οι διαταραχές εκδηλώνονται πάντα τις νύχτες

Ενοχλητικά επίκαιρο
Το άσμα της εποχής που σκότωσα
Τώρα πια οι σκιές μεγαλώνουν
Κι ύστερα αποδημούν για το θάνατο
Λεκιασμένες σελίδες

Έχω ανοιχτά τα παράθυρα
Για να μυρίζω τα γειτονικά όνειρα
Των ταξιδευτών

Χωρίς εκπτώσεις στη ψυχή
Δόθηκα πλήρως στη στερνή επιθυμία του

Έκτοτε τα μόνα δάκρυα που μαζεύω
Είναι της βροχής

2 σχόλια:

  1. Καλά , εσύ έχεις εκτροχιαστεί
    και τρέχεις σε έδαφος χωρίς ράγες με τα 1000!
    Μαριάννα από τα καλύτερα σου πιστεύω!
    Μπράβο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τί όμορφο σχόλιο!
    Ηλία σ'ευχαριστώ!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή